در فرایند طرح همیاری خانواده پیشگیری برای «خانواده‌های ایمن و پایدار» و «خانواده‌های در معرض آسیب‌های اجتماعی» مطرح است که هنوز گرفتار آسیب‌ها نشده‌اند. پیشگیری، هزینه و سرمایه کمتری نیاز دارد و از وقوع برخی حوادث جبران‌ناپذیر جلوگیری می‌کند. امام سجاد (ع) می‌فرمایند: «تعجب دارم از کسی که نسبت به تشخیص خوب و بد خوراکش اهتمام می‌ورزد که مبادا ضرری به او برسد، چگونه نسبت به گناهان و دیگر مفاسد دنیوی و اخروی اهمیت نمی‌دهد و بی‌تفاوت است.»[1] امام علی (ع) فرمودند: «أَصْلُ السَّلَامَهِ مِنَ الزَّلَلِ الْفِکْرُ قَبْلَ الْفِعْلِ وَ الرَّوِیَّهُ قَبْلَ الْکَلَامِ، ریشه سلامتی از لغزش‌ها، اندیشیدن پیش از انجام دادن و فکر کردن قبل از گفتن است.»[2] پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی وظیفه‌ای همگانی است. هم مسئولین و هم تک‌تک مردم در این زمینه می‌توانند نقش‌آفرینی کنند. همیاران نیز به‌اندازه‌ای که مجهز به دانش و دید جامع‌نگر باشند، می‌توانند با رویکرد آینده‌نگر خود مشکلات و آسیب‌های پیش ‌روی فرد، خانواده و گروه یا جامعه را پیش‌بینی کرده و تلاش نمایند با همکاری سایر ظرفیت‌های محله از وقوع آن‌ها جلوگیری کنند. مسائلی همچون اعتیاد، تعارض زوجین، اختلاف و درگیری، بیکاری و فقر، گناه و آلودگی‌های اخلاقی، تخلف از قوانین و مقررات، بزهکاری، خودکشی برخی از مواردی است که می‌توان از وقع آن پیشگیری کرد. برای پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی، سه سطح می‌توان در نظر گرفت، پیشگیری سطح اول که شامل آموزش مهارت‌های زندگی برای کل افراد جامعه به‌ویژه بانوان، کودکان و نوجوانان است. پیشگیری سطح دوم، شامل تشخیص زودهنگام آسیب‌های اجتماعی همراه با اقدامات هماهنگ اجتماعی می‌باشد. پیشگیری سطح سوم، در پی جلوگیری از شدت یافتن آسیب‌های اجتماعی و کاستن از تنش‌های آن در خانواده و جامعه است. برخی از اقدامات پیشگیری‌کننده در فرایند همیاری عبارت‌اند از: 1)آموزش و توانمندسازی گروهای هدف نسبت به مهارت‌های زندگی و پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی؛ 2)زنده کردن یاد خدا و تقویت ایمان و باورهای دینی افراد و خانواده‌ها؛ 3)ترویج و نهادینه‌سازی مناسک عبادی همچون نماز و روزه و ... ؛ 4)اهتمام خانواده‌ها به برگزاری جلسات دینی و انس با قرآن و مسجد؛ 5)تقویت همدلی و دوستی و رفاقت میان خانواده‌های هدف و سایر ساکنان؛ 6)تقویت پیوندها و مشارکت اجتماعی خانواده‌ها؛ 7)نقش و مسئولیت اجتماعی دادن به افراد و خانواده‌ها؛ 8)شناسایی استعدادهای افراد و خانواده‌های هدف و جهت دادن و تدبیر برای شکوفایی آن‌ها؛ 9)ارتقاء بنیه فکری، خردورزی و قدرت تصمیم‌گیری افراد و خانواده‌ها؛ 10)حساس کردن مسئولین و افراد تأثیرگذار محلی نسبت به عوامل آسیب‌زا محیطی و رفع آن‌ها؛ 11)احیا و جریان سازی برخی از سنت‌ها و آداب‌ورسوم قومی و قبیلگی ایمن‌ساز؛ 12)آموزش مباحث حقوقی به خانواده‌های هدف همیاری؛ 13)بسترسازی برای هم‌نشینی و همراهی افراد و خانواده‌ها با افراد صالح و عالمان دین؛ 14)ترویج ازدواج آسان و حمایت از جوانان در شرف ازدواج و زوجین جوان؛ 15)پر کردن اوقات فراغت نوجوانان و جوانان گروه هدف؛ 16)آموزش مهارت‌های فرزند پروی به خانواده‌های هدف؛ 17)ترویج حیاء، عفت و پاک‌دامنی در بین خانواده‌ها؛ 18)احیای فریضه امربه‌معروف و نهی از منکر در بین خانواده‌ها و ساکنان محله؛ 19)یادآوری داشته‌های خانواده‌ها با هدف پیشگیری از ناامیدی و پوچ‌گرایی؛ 20)تقویت روحیه تاب‌آوری و تحمل سختی‌ها در بین خانواده‌ها؛ 21)رفع نیازهای مادی و مالی افراد و خانواده‌های هدف همیاری؛ 22)تسهیل گری و حمایت از فعالیت‌های اشتغالی افراد و خانواده‌های هدف؛ 23)تقویت کنترل‌های اجتماعی و برخوردهای قضایی در سطح محله.   [1]. کشف الغمه فی معرفه الائمه (ع)، ج ۲، ص ۱۰۷. [2]. عیون الحکم و المواعظ (للیثی)، ص ۷۱.