1)همیار باید در همه مراحل شناسایی وضعیت خانواده‌ها، تیزبین و هوشیار باشد تا فریب نخورد. 2)همیار باید در آموزش‌ها و کارگاه‌های شناسایی و مشاهده و مصاحبه و ... شرکت کند. 3)همیار باید اطلاعاتی را شناسایی و جمع‌آوری کند که تأثیری در سرنوشت کنونی یا آینده خانواده دارند. 4)همیار باید جامع‌نگر باشد و نما گرهای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی خانواده‌ها را شناسایی کند. 5)نباید اطلاع از ابعاد پیچیده زندگی خانواده‌ها، همیار را ناامید کند، بلکه او باید با تمام توان به همیاری خود ادامه دهد. 6)تحقیق و تفحص از ابعاد زندگی شخصی افراد و خانواده‌ها برای همیاران ممنوع است. 7)همیار باید رازدار باشد و برای خانواده اطمینان حاصل کند که اطلاعات آنان را در اختیار دیگران قرار نمی‌دهد. 8)همیار نباید در جلسات خانوادگی و دوستانه درباره اطلاعات خانواده‌ها و وضعیت آن‌ها صحبت کند. 9)همیار لازم است همزمان با شناسایی آسیب‌ها، استعدادها و نقاط قوت خانواده را هم شناسایی کند. 10)همیار باید خانواده‌ها را بر حسب آسیب‌ها و نیازمندی‌ها و ظرفیت‌ها و استعدادها دسته‌بندی کند. 11)همیار باید از زبان بدن اعضای خانواده و واکنش‌های غیرکلامی آنان برای شناسایی کمک بگیرد. 12)همیار باید از همسایگان و بستگان و افراد وابسته برای شناسایی خانواده‌ها استفاده کند. 13)خانواده‌هایی که برای شناسایی با همیار همکاری نمی‌کنند، باید فعلاً رها شوند. 14)همیار نباید در زمان شناسایی، توقعی برای خانواده ایجاد کند که نتوان به آن پاسخ دهد. 15)همیار در تشخیص اولیه وضعیت گروه هدف نقش‌آفرینی می‌کند و در تشخیص بالینی باید از متخصصین مربوطه کمک بگیرد. 16)همیار باید بداند بعد از شناسایی و تصویر وضعیت خانواده، تشخیص و تحلیل داده‌ها نیز لازم است. 17)لازم است همیار برای شناسایی و رصد هر خانواده‌ای، یک اتاق وضعیت (بانک اطلاعات خانواده) تشکیل دهد. 18)همیار باید برای شناسایی وضعیت کلی محل و شناسایی عمومی خانواده‌ها نیز به دست‌اندرکاران فرهنگی اجتماعی محله کمک کند.