بعد از آنکه فعالان فرهنگی و اجتماعی، آموزش‌های اولیه حضوری و غیرحضوری را گذرانده باشند، هویتی به اسم «همیار خانواده» به آنان داده می‌شود و بلافاصله می‌توانند به طرق مختلف با خانواده‌هایی متشکل از بستگان، دوستان، همسایگان یا محلات هدف همیاری، مواجهه شوند و فرایند همیاری خانواده را پیش ببرند. برای اینکه مواجهه با خانواده‌ها به‌خوبی اتفاق بیفتد و دستیابی به اهداف همیاری سریع‌تر محقق شود، لازم است. همیاران در این مرحله نسبت به رعایت دو نکته کلیدی توجه کنند. آن دو عبارت‌اند از: فصل اول: الگوی ارتباط‌گیری در همیاری و فصل دوم: الگوی اعتمادسازی در بین گروهای هدف همیاری